درباره : منت خدای را عز و جل که طاعتش موجب قربت است و به شکراندرش مزید نعمت
هر نفسی که فرو می رود ممد حیات است و چون بر می آید مفرح ذات
پس درهر نفسی دونعمت موجود و بر هر نعمتی شکری واجب
از دست وزبان که برآید----کزعهده شکرش بدرآید
بنده همان به که زتقصیر خویش----عذر به درگاه خدای آورد
ورنه سزاوار خداوندیش----کس نتواند که به جای آورد